- Gminy
- Nowa Słupia, Waśniów
- Data utworzenia
- Powierzchnia rezerwatu
- 3,01 ha
- Powierzchnia otuliny
- —
- Rodzaj rezerwatu
- Przyrody nieożywionej
- Udostępnienie
- Nieudostępniony
Cel ochrony
Zachowanie odsłonięć dolomitów środkowodewońskich oraz roślinności porastającej wąwóz
Opis rezerwatu
Rezerwat położony jest między Nową Słupią a Waśniowem. Obejmuje dno oraz zbocza doliny mającej charakter jaru o stromo nachylonych ścianach, wysokości do 30 m. Środkiem rezerwatu płynie bezimienny potok – prawobrzeżny dopływ rzeki Dobruchny. W ścianach wąwozu odsłaniają się skały środkowego dewonu, zbudowane z twardych, odpornych na wietrzenie szarych dolomitów i ciemnoszarych lub brązowych wapieni dolomitycznych. W występujących w dolomitach wkładkach wapieni organodetrytycznych, zbudowanych w znacznej części z muszli, odkryto i po raz pierwszy opisano trzy gatunki ramienionogów. Północną ścianę wąwozu, jej południową wystawę porasta roślinność kserotermiczna i naskalna. Na podłożu skalnym rosną: rojnik pospolity, czosnek skalny i kostrzewa blada, a w załomach skał zanokcica murowa. Obok nich – na zboczu występują inne gatunki kserotermiczne: pajęcznica gałęzista, oman szerokolistny, ciemiężyk białokwiatowy, czyściec prosty. U podnóża zbocza rośnie szałwia łąkowa, jastrzębiec kosmaczek i wilczomlecz sosnka. Południowe zbocze wąwozu jest, poza nagimi odsłonięciami skał, pokryte prawie w całości krzewami i drzewami. Rosną tu licznie: leszczyna, lipa, grab i osika.
