- Gmina
- Chęciny
- Data utworzenia
- Powierzchnia rezerwatu
- 9,45 ha
- Powierzchnia otuliny
- —
- Rodzaj rezerwatu
- Przyrody nieożywionej
- Udostępnienie
- Nieudostępniony
Cel ochrony
Zachowanie wychodni skał dewońskich oraz pozostałości historycznego górnictwa kruszcowego rud ołowiu
Opis rezerwatu
Rezerwat położony jest zaledwie kilkaset metrów od centrum Chęcin. Obejmuje partie szczytowe i zbocza dwóch wzniesień góry Rzepki (356,4 m n.p.m.) i Beyliny (355,5 m n.p.m.) oraz fragment ściany skalnej nieczynnego kamieniołomu „Korzecko”. W obrębie rezerwatu znajduje się szpara po eksploatacji grubej żyły kalcytowej, jednej z największych w regionie oraz ślady górnictwa kruszcowego. Wzniesienia zbudowane są z wapieni i dolomitów środkowego dewonu, które są pocięte bardzo gęstą siecią żyłek białego kalcytu. Widoczne są również liczne, zwykle pionowe szczeliny krasowe wypełnione piaskiem kwarcowym i dolomitowym. W wapieniach odsłaniających się w części szczytowej Rzepki występuje fauna kopalna – głównie koralowce i głowonogi. Na wapiennych skałach południowych stoków rozwinęła się roślinność kserotermiczna, wśród której obserwować można dziewięćsiła bezłodygowego, zawilca wielkokwiatowego oraz ostatnio ponownie tu odkrytego storczyka drobnokwiatowego. W rejonie rezerwatu widywany był gniewosz plamisty. W obrębie kamieniołomu „Korzecko”, jednak poza terenem rezerwatu znajdują się zabudowania Europejskiego Centrum Edukacji Geologicznej Uniwersytetu Warszawskiego.
