1
Gmina
Sitkówka-Nowiny
Data utworzenia
Powierzchnia rezerwatu
50,41 ha
Powierzchnia otuliny
—
Rodzaj rezerwatu
Przyrody nieożywionej
Udostępnienie
Nieudostępniony

Cel ochrony

Zachowanie pozostałości dawnego górnictwa skalnego i kruszcowego, naturalnych wapiennych form skałkowych oraz lasu kserotermicznego z licznymi gatunkami roślin chronionych.

Opis rezerwatu

Rezerwat położony jest w Nadleśnictwie Kielce, na północ od Chęcin. Obejmuje najwyższą, wschodnią część grzbietu górskiego, który tworzą dwie kulminacje: wyższa wschodnia (367 m n.p.m.) zwana Górą Wsiową i zachodnia (posiadająca dwa wierzchołki – ok. 363 m n.p.m. i 345 m n.p.m.) zwana Górą Żakową. grzbiet zbudowany jest z wapieni dewońskich, stromatoporoidowo-koralowcowych, które powstały ze szczątków zwierzęcych, żyjących w znajdującym się tu przed ok. 380 milionami lat, ciepłym, płytkim morzu. W wapieniach spotyka się szczątki fauny kopalnej, przede wszystkim stromatoporoidy, koralowce, amfipory i ramienionogi. Występuje w nich także mineralizacja kruszcowa w postaci żył kalcytowo-barytowo-galenowych. Innym ciekawym elementem przyrody nieożywionej są naturalne formy skałkowe zbudowane z wapieni dewońskich i zlepieńców permskich. Są to urwiska, ambony, progi i bloki skalne osiągające wysokość do 3 m. W grzbietowej części oraz w wyższych partiach zboczy zachowały się liczne ślady wydobywania rudy ołowiu – galeny, zarówno wyrobiska podziemne tj. sztolnie i szyby górnicze jak również powierzchniowe, tzw. szpary górnicze – chodniki bez stropów wycięte przez górników wzdłuż wychodni żył kruszcowych. Szpary górnicze są unikatowym i charakterystycznym dla regionu świętokrzyskiego typem wyrobisk górniczych. W rezerwacie chroniony jest także grąd subkontynentalny z rzadkimi gatunkami roślin.