- Gmina
- Stąporków
- Data utworzenia
- Powierzchnia rezerwatu
- 6,32 ha
- Powierzchnia otuliny
- —
- Rodzaj rezerwatu
- Przyrody nieożywionej
- Udostępnienie
- Nieudostępniony
Cel ochrony
Zachowanie najatrakcyjniejszych w regionie pod względem krajobrazowym i bardzo zróżnicowanych morfologicznie form skałkowych, powstałych w rezultacie rozwoju procesów stokowych oraz erozji wiatrowej, wodnej i wietrzenia
Opis rezerwatu
Rezerwat położony jest w Nadleśnictwie Stąporków. Obejmuje on płaskowzgórze zbudowane z piaskowców dolnojurajskich, na którego stokach i częściowo górnej powierzchni występują najbardziej atrakcyjne krajobrazowo zespoły skałek piaskowcowych regionu świętokrzyskiego. Osiągają wysokość do 7 m i mają kształty ambon, progów, baszt i stołów skalnych, rzadziej grzybów skalnych. Najciekawszy jest południowo-zachodni zespół ambon skalnych, w obrębie którego występują też dwie jaskinie szczelinowe, powstałe w wyniku podziemnej erozji wodnej: Jama Agi i Tomkowa Dziura, każda o długości 8 m. Bardzo interesująca jest również rzeźba powierzchni skałkowych, w tym liczne jamki i większe zagłębienia oraz nisze (tzw. tafoni) a także unikatowe kawerny – puste przestrzenie w piaskowcach po pniach drzew, zasypanych przez piasek, z którego powstały te skały. Rezerwat utworzono również dla ochrony stanowiska bardzo rzadkiej paproci, zanokcicy północnej – reliktu klimatu peryglacjalnego, które w okresie międzywojennym było opisywane przez przyrodników zasłużonych dla regionu świętokrzyskiego: Edmunda Massalskiego i Kazimierza Kaznowskiego. W latach 50-tych ubiegłego wieku stanowisko przetrwało pożar lasu, jednak było coraz słabsze. Na początku tego stulecia już nie potwierdzono jego obecności. Obszar grupy skałkowej pokrywa las mieszany z udziałem nawet 200-letnich sosen i dębów.
