- Gmina
- Dwikozy
- Data utworzenia
- Powierzchnia rezerwatu
- 17,83 ha
- Powierzchnia otuliny
- —
- Rodzaj rezerwatu
- Stepowy
- Udostępnienie
- Udostępniony
- Rodzaj udostępnienia
-
- Ruch pieszy
Cel ochrony
Zachowanie płatów muraw i zarośli kserotermicznych z interesującą fauną owadów oraz występujących odsłonięć łupków kambryjskich.
Opis rezerwatu
Rezerwat położony jest na północ od Sandomierza, na stromej i wysokiej krawędzi doliny Wisły zwanej tu Górami Pieprzowymi (200 m n.p.m.). Zbocze to zbudowane jest z łupków ilastych wieku kambryjskiego. Są to najstarsze w Polsce powierzchniowe wychodnie skał osadowych. Łupki mają w rezerwacie liczne naturalne odsłonięcia odnawiające się w wyniku spełzywania zwietrzelin po stromym zboczu i kruszenia, w wyniku czego powstają struktury przypominające pieprz. Łupki te są silnie sfałdowane i zawierają skamieniałości ramienionogów oraz rzadkie szczątki trylobitów. Na ich zwietrzałych powierzchniach pojawiają się wykwity ałunitu. Cenne zbiorowiska roślinne występujące na tym terenie to ostnicowe murawy kserotermiczne z wieloma charakterystycznymi gatunkami oraz zarośla kserotermiczne z największym w kraju skupiskiem dziko rosnących róż, z których np. róża francuska należy do bardzo rzadkich. Spotkać tu można także rzadkie owady takie jak np. związanego z murawami kserotermicznymi muzyka pannońskiego, występującego w starych dziuplastych drzewach tęgosza rdzawego czy modliszkę zwyczajną.
