- Gmina
- Kielce
- Data utworzenia
- Powierzchnia rezerwatu
- 0,55 ha
- Powierzchnia otuliny
- —
- Rodzaj rezerwatu
- Przyrody nieożywionej
- Udostępnienie
- Udostępniony
- Rodzaj udostępnienia
-
- Ruch pieszy
Cel ochrony
Zachowanie odkrywki skalnej, przedstawiającej interesujący fragment tektoniki hercyńskiej Gór Świętokrzyskich w postaci charakterystycznie i silnie przefałdowanych skał wapiennych, częściowo margli i łupków franu facji łysogórskiej oraz porastającej ten teren roślinności zielnej i krzewiastej
Opis rezerwatu
Rezerwat położony jest w zachodniej części Kielc, na obszarze wzgórza Ślichowica (303 m n.p.m.) i obejmuje fragment tego wzniesienia, podcięty od wschodu i zachodu nieczynnymi kamieniołomami. Jest to najmniejszy z pięciu rezerwatów przyrody położonych na terenie miasta. Jego najciekawszymi elementami są ściany kamieniołomów, które prezentują przekrój przez silnie sfałdowane uławicone wapienie górnodewońskie (franu). W ścianie wschodniej odsłonięty jest duży fałd tzw. obalony, w którego obrębie występują mniejsze fałdy leżące a także charakterystyczne spękania. Struktury fałdowe powstały podczas hercyńskich ruchów tektonicznych w karbonie lub permie. W wapieniach stanowiących osady szelfowego, ciepłego morza górnodewońskiego występują skamieniałości: ramienionogów, liliowców, małży i koralowców. W dolnej części zachodniej ściany kamieniołomu znajduje się krasowa Jaskinia pod Fałdem o długości 11 m. Wzniesienie porasta roślinność zielna i krzewiasta, m.in.: z udziałem róży dzikiej, wiśni karłowatej. Geologiem, który przedstawił wartości naukowe tego miejsca był Jan Czarnocki – badacz Gór Świętokrzyskich, dyrektor Państwowego Instytutu Geologicznego. Podjął on działania mające na celu ochronę tego fragmentu kamieniołomu. W 1949 r. uznano go za pomnik przyrody, a w 1952 r. ustanowiono rezerwat przyrody.
